|
S’andala
‘e sa vida
Nos perdonet sos errores
Attesu
dae s’onore
Innoramala naschida
In manu
‘e cussa cosa
Non b’at
martire ne eroe
Cun
tottu su candore
Ticche
juchet in sa losa
S’Ave
Maria de su duamiza
A sa
janna est iscudende
Ei s’isperantzia
andande
Subra a
nois prusu no bizat
Cocciarinos inrugados
In su
‘‘tuccaru marrone’’
Umpare
a tie che unu coglione
Duos
limones acabbados
Non la
giamedas Maria
Non la
giamedas Johanna
Est una
pena prus manna
Est in
un’atera bia
In
lumen de su sole
Det
essere una lastima
Pro su
lustru ‘e nostr’anima
Si non
bocchimus su male
Nieddu
che s’orrore
Su
tempus nos raggirat
Ma si
accontzada sa mira
Puru nois cherimu’ amore
In sa die de Nadale
A tie faghe unu donu
Tzertu non est indonu
Ma prus
de s’oro balet
E como
affunda in sa zente
E non
cantzelles su passadu
E si s’ammentu
est abbunzadu
Chirches luche in su presente
Biancu
froccada su nie
Ei gaia
fiorit una rosa
Est
morzende cussa cosa
Ei
custa gherra contr’ a tie
|
La
strada della vita
Ci
perdoni gli errori
Lontana
dall’onore
Nata in
cattiva sorte
Nelle
mani di quella cosa
Non c’è
martire nè eroe
Con
tutto il suo candore
Ti
porta nella tomba
L’imbrunire del duemila
Sta
bussando alla porta
E la
speranza andando via
Non
veglia più su di noi
Cucchiaini incrociati
Nello
‘‘zucchero marrone”
Insieme
a te come un coglione
Due
limoni spremuti
Non la
chiamate Maria
Non la
chiamate Giovanna
E’ una
pena più grande
E’ in
un’altra via
Nel
nome del sole
Sarebbe
un peccato
Per la
nobiltà della nostra anima
Se non
uccidessimo il male
Nero
come l’orrore
Il
tempo ci inganna
Ma se
aggiustasse la mira
Anche
noi vorremmo amore
Il
giorno di Natale
Fatti
un regalo
Certo
non è facile
Ma vale
più dell’oro
Ed ora
tuffati nella gente
E non
cancellare il passato
E se il
ricordo è intorbidito
Cerca
luce nel presente
Bianca
fiocca la neve
E gaia
fiorisce una rosa
Sta
morendo quella cosa
E
questa guerra contro di te |